vrijdag 8 februari 2019

We komen er aan ...

Na een hele stille en rustige nacht, hebben we net onze vrienden van Sint-Niklaas thuis afgezet. Wij zijn dus aan het laatste stuk van onze reis begonnen. Als we de gps mogen geloven komen we aan op de markt tussen 10 uur en 10.15 uur. (Men zegge het voort 😁) Tot straks

donderdag 7 februari 2019

Laatste bericht uit Valmeinker 1800

Veel valiezen en handbagage. De kamers zijn leeg en proper. We lezen het laatste stuk van ons verhaal, eten dan spaghetti bolognaise en vertrekken rond 19.30 à 20.00 uur richting Heist.

Woep woep... wat een dag!

Ook vandaag werden we gewekt door de eerste zacht oranje tinten van de zon die boven de bergen kwam piepen. Na een stevig ontbijt voelden we, dat het een gewoonte is geworden, om steeds op tijd met de skibotten en de skilatten aan de lift te staan. Ze kijken uit naar hun skimoni om zo snel mogelijk naar boven te gaan. Wist je dat we vandaag op de webcam te zien waren?
Stralende gezichtjes op de piste (wat zijn ze makkelijk ze gemakkelijk te herkennen met hun groene helmhoesjes 😄)

Na een stevig middagmaal (lasagna bolognaise) hadden we alweer genoeg energie om tot boven aan de piste "de Luge" te gaan (gelukkig met een stukje met de roltrap- die niet werkt ). We gleden dat het een lieve lust was. We gingen razendsnel, draaiden soms rondjes en vlogen vaak in het net. Het was echt dolle pret.

Na een verfrissende douche en een beetje rust in het massage- of kapsalon (ja hoor, als er geen Fortnite in de buurt is, zijn ze heel creatief om hun "vrije tijd" in te vullen)  waren ze klaar om feest te vieren. Het feest bestond uit 3 delen: een feestmaaltijd met frietjes, hamburger en taart, een dankviering en een fuifje. Het liep allemaal wat uit. Voor één keer, moest het van de directeur van het hotel, niet om  21.30 uur stil zijn. Hoe laat het dan wel werd??? .... We kunnen jullie wel met een gerust hart vertellen dat jullie lieverdjes allemaal in dromenland liggen. Dromen van de gemaakte herinneringen en stilletjes ook al verlangen naar thuis. 😍













woensdag 6 februari 2019

Alweer een superleuke dag.

Toen we onze gordijnen opentrokken deze morgen, zagen we het zonnetje alweer van achter de berg verschijnen. We moesten vlug verzamelen om Imani wakker te zingen met ons verjaardagslied. Ze was blij verrast, dat had ze niet verwacht.
We hadden geluk, want bij het ontbijt konden we niet alleen kiezen uit stokbrood, bruin brood of cornflakes. Vandaag kregen we er een croissantje bij. Met een gevulde maag vertrokken we vol goede moed naar de skiles. De meesten verzamelden aan de webcam ( misschien heb je ze wel gezien?) om aan Les Jeux naar boven te gaan. Anderen skieden eerst naar beneden om daarna ook de grote lift naar boven te nemen. Voor sommigen was deze eerste keer op de lift een spannende ervaring. Maar tegen kwart voor twaalf zagen we allemaal blije gezichtjes van de berg af skiën.

Na de verplichte platte rust ( die niemand erg vond) deden we de grote zoektocht in Valmeinier 1800.
We mochten in groepjes van 6 verschillende opdrachten uitvoeren. We moesten telkens een foto nemen om te bewijzen dat de opdracht geslaagd was. Voor de winnaars was er een lekkere verrassing, die kregen lekkere chocolade.

Tijdens het avondeten werd de puzzel gemaakt met de stukken die we gisteren verdiend hadden bij het gezamenlijk spel. Dit was ons toegangsticket voor het Swingpaleis. Gewapend met gekleurde accessoires werden ze verdeeld in 4 schooldoorbrekende groepen. De sfeer zat er goed in, de competitie was duidelijk voelbaar. De gele groep won met een nipte voorsprong van de andere kleuren. Iedereen had een leuke avond.
Daarna was het tijd om zoals elke avond onze dag af te sluiten, maar dit keer was het toch een beetje speciaal. Oswald, de duivenmelker, kwam deze keer voorlezen. Het einde van het verhaal blijft nog een mysterie. Gelukkig hebben we morgen nog een dag voor de boeg.
Na een knuffel van onze 4 bergmama's konden we lekker indommelen onder ons zacht dekentje.
Slaap lekker en tot morgen.

dinsdag 5 februari 2019

Een beetje later dan voorzien, maar lang leve het internet

Vandaag staan er dus 2 berichten op het programma, als het internet wil meewerken uiteraard. Wat zijn we verwend in ons Belgenlandje met constante WiFi- verbinding. De bergen: het doet toch wat met ons.De dag begon gisteren met een stralende zon die net boven de bergen kwam uitpiepen. Dat zorgde al voor een supergoed humeur. Als we de kids om 7 uur wekten, lag iedereen nog in dromenland. Net als vanmorgen trouwens :-)

We vertrokken voor de skiles opnieuw aan de Jardin de Neige om de Neuvache, een hele mooie piste langs een riviertje, te volgen. Sommigen skieden zelfs tot aan Valmeinier 1500. Stralende gezichten met blozende kaakjes vertelden hun eigen verhaal. Veel tijd voor rust was er niet, want in de namiddag speelden we Make Valmeinier Play again. We maakten schooldoorbrekende groepen en we speelden voor puzzelstukken. Die hebben we nodig om de uitnodiging voor Make Valmeinier Sing Again, (= swingpaleis) bijeen te puzzelen. Geweldig hoe er samen werd gespeeld.

Een lekker stukje fruit zorgde om 4 uur voor een energieboost om het laatste deel van de dag te doen. We hielden een sfeervolle fakkeltocht. De fakkels verlichtten de feeërieke sneeuw en onze stemmen weerklonken in de bergen. Wauw... wat een "samen"- gevoel.

Na een laatste hoofdstuk uit ons verhaaltje uit "Gehakt", was het om 9.30 uur muisstil. De ervaringen die ze opgedaan hebben, hebben vannacht een plaatsje in hun geheugen gegrift. Tot vanavond



maandag 4 februari 2019

Sneeuw-, wandel- en skipret

De dag begon vroeg en met véél verse sneeuw. De nachtrust deed de kids wel deugd. Na een kattenwasje en een lekker ontbijt, trokken we naar "Le Jardin de Neige" waar onze moni's van ESF ons al opwachtten. Ze leerden vallen, opstaan en weer doorgaan.  ;-) Blozende kaakjes en fijne verhalen over hun eerste ski-ervaringen lieten ons vermoeden dat het allemaal super was.

De Italiaanse pasta liet zich smaken bij de meeste van jullie spruiten. Ze deden meer dan voldoende energie op om 's middags een fijne sneeuw- en leerwandeling te maken naar Valmeinier 1500. Onderweg ondervonden we dat ons lichaam zeer flexibel omgaat met kou en werkten we met STEM (science-technology-engeneering and mathematics) samen om DE steen naar jaarlijkse gewoonte een paar meter (lees: millimeter :-)) te verschuiven.
Voor de terugweg konden we gelukkig rekenen op de bus (met sneeuwkettingen) om ons veilig en snel weer naar het hotel te brengen.

Veel tijd om te rusten was er niet , want de zangstonde en het dagelijks toneeltje met filmpje stond al op het programma. Na het avondeten maakten we ons op voor de " Make Valmeinier Play Again"-avond. Samen met de andere scholen genoten we van heel wat spelletjes. Het was vandaag dus automatisch iets later om te gaan slapen. Maar dat vonden ze niet erg, hier en daar ging het plezier op de kamer even verder. Na een tijdje was het toch overal stil en sliepen ze als roosjes.

Morgen een nieuwe, drukke dag. Together we will make Valmeinier Great and we will make it glow.
Slaapzacht!



zondag 3 februari 2019

Oef... wat een drukke dag

Nadat we vanmorgen veilig en wel boven aankwamen en we de, soms toch wel te zware en grote, valiezen naar boven sleurden (tot op de 4de verdieping langs de trap), kon onze dag eindelijk beginnen. Even ontbijten om de busnacht te verteren. Een  bedje ligt toch véél beter dan een buszetel. Daarna mochten we direct onze zware skibotten passen. Eventjes zeulen met ski's en botten tot in het skikot en dan een spannend momentje: de kamers :-)
Wat hadden ze hier naar uitgekeken. Iedereen was tevreden. Het opmaken van de bedden ging bij de ene wat vlotter dan bij de andere, maar uiteindelijk had iedereen zijn eigen plekje/bedje.
Na de hotdogs of falafel-balletjes trokken we het dorp in. Even verkennen waar we de komende week verblijven, skiën en op ontdekking gaan. De verse sneeuw was erg uitnodigend, dus de wandeling werd hier en daar onderbroken voor was sneeuwpret. Jozefien en Petronella, lieten ons uit volle borst zingen en nadenken over hoe we deze periode in Valmeinier great kunnen maken.
Tegen het avondmaal was de vermoeidheid al goed te voelen. Sommigen vroegen al om om half 8 in hun bedje te kruipen. De rustige avondactiviteit hielden we in intieme kring in ons eigen gezellig klaslokaal. Tegen kwart voor 9 sloten we de avond af en,
geloof het of niet, na een nachtknuffel en eventueel een zoen of "tseentje-bewoarje", sliepen ze 20 minuten later allemaal als roosjes.
Benieuwd of ze dromen van morgen... Slaapwel!
Kusje naar huis vanuit de sneeuw