Goeiemorgen
We zijn al voorbij Zelzate en komen dus vroeger aan dan voorzien.
Aankomst om 6.15 uur. Tot straks
Goeiemorgen
We zijn al voorbij Zelzate en komen dus vroeger aan dan voorzien.
Aankomst om 6.15 uur. Tot straks
Vanmorgen werden we gewekt door een zacht bergzonnetje. De kids werden al wat moeilijker wakker. Het is immers erg intensief om de hele dag in de buitenlucht te vertoeven en van de ene activiteit in de andere te rollen.
Het wordt al een gewoonte: de kinderen weten al goed wat ze moeten doen 's morgens: bed openleggen om te verluchten, het raam opendoen, een kattenwas, skibroek, t-shirt en trui aan en de rest van het skimateriaal klaarleggen op het bed.
Het ontbijt smaakte net als anders, even goed. De bordjes worden al wat voller. Iedereen voelt dat we extra energie nodig hebben om te skiën. Om kwart voor negen stipt zaten we met onze skibotten op de schoot op de bus richting Lermoos. De skimoni's wachtten ons daar open tegen 9.20 uur was iedereen vertrokken met de roze gondels naar het tussenstation. Van daar trokken de gevorderen nog hoger en bedwongen alle beginners de blauwe piste. Wauw!!! Wat knap om te zien hoe vlot ze de berg afskieden.
Op het hoogste punt kregen we spaghetti om er in de namiddag weer tegenaan te kunnen. Keuze uit: gewoon pasta, pasta met tomatensaus, pasta bolognaise en dan nog met of zonder verse kaas. Het was de bedoeling om op het terras te zitten, maar boven op de berg voelde de wind ijziger aan dan op de pistes. Dus zaten we met z'n allen gezellig binnen.
In de namiddag verkenden de kinderen de andere pistes en liften. We zagen alleen maar lachende gezichtjes met blozende kaken.
Ondanks dat we met 150 kinderen tegelijk onze wandelbotten terug moesten aandoen en de skibotten en ski's in de skiverhuur moesten opbergen, verliep dat heel vlot.
Terug in het hotel konden we eindelijk zakglijden en poepsleeën, met sneeuwballen gooien of gewoon genieten van het laatste zonnetje. Ook de fotograaf werd bekogeld...
Na een uurtje gingen we naar de kamer om te douchen en onze koffer deels al te maken. Wat grappig: wat heel netjes meekwam in de koffer, paste nu wat minder goed... 😅
De mooie kleren moesten ze nog niet wegsteken, want die hadden ze nodig om uit de bol te gaan op de populaire muziek van dit moment. Springen, roepen, dansen en luidkeels meezingen om deze hele drukke week af te sluiten.
Omwille van die drukte van deze hebben de meesten geen tijd gehad om een briefje te schrijven. Ze willen zich via deze weg al excuseren dat je geen briefje of kaartje zal krijgen, maar je het zal moeten doen met hun live verhalen.
Gelukkig konden jullie onze avonturen al volgen op de blog.
Praktische informatie over onze terugreis vind je morgen op deze blog terug.
Slaapwel, tot morgen.
Omdat de kids gisteren zo snel klaar waren om te gaan ontbijten, konden we ze later wekken en genoten ze zo van wat meer slaap.
We kregen al een pluim van de mensen uit de keuken omdat onze kids zo beleefd en voornaam zijn. Leuk toch?
Kwart over 9 stipt stonden we met zijn alle de skimoni's op te wachten. Hier en daar werd er wat geschoven in de skigroepen zodat ieder op zijn/haar niveau kon verder doen. De vorderingen die ze maken zijn sensationeel. Al snel zaten de eersten op de lift naar boven. En dat waren niet alleen de gevorderden, maar ook groepjes die voor gisteren nog nooit op de latten stonden! De zeteltjeslift nemen deden ze als volleerde skiërs. In pizzapunt (en sommigen al in parallel) skieden ze naar beneden.
De pasta smaakte (bijna) bij iedereen. Als echte sporters halen we immers veel energie voor onze spieren uit pasta en het vertraagt de vermoeidheid. Het zijn hier intense dagen.
In de namiddag namen we al heel snel opnieuw de lift naar boven. In het zonnetje was het dubbel genieten.
Wist je dat we morgenvroeg naar het naburig skigebied (Lermoos) gaan?
Na de skiles was het alle hens aan dek om met de bus naar de Tiroler Zugspitzbahn te vertrekken. Dat is het hoogste punt hier in de buurt (2 962 m) met geweldige uitzichten. We genoten van het zicht op het "4-landen-uitzicht". We konden met dit mooie weer de hoogste toppen van Duitsland, Oostenrijk, Italië en Zwitserland zien. Een beetje gezonde spanning om met de gondel naar de top te gaan. Maar wat een zicht op het dak van Europa... De wind blies rond onze oren, de vogels kwamen net zoals de meeuwen bij ons aan de kust wel heel dicht bij om de kruimeltjes van ons vieruurtje te "pikken". De passage over de pyloon zorgde voor kriebeltjes in de buik.
Een beetje rust na onze uitstap was zeker een meerwaarde voor iedereen. Tijd om ons dagboek aan te vullen, te douchen en ons klaar te maken voor de activiteit van vanavond: de casino- en spelletjesavond. Ze dosten zich allemaal uit, genoten van ribbetjes met zoete aardappelfrietjes met een uitgebreide salad bar en als dessert lekkere typische Kaiserschmarn.
Onder het toezien van de "security" werd er fijn gespeeld met alle scholen samen. Als ze 5 spelletjes wonnen, konden ze in de snoepbar hun snoepjesprijs afhalen. Om 9 uur sloten we de dag af met ons vervolgverhaal.
Al heel vroeg werden de kinderen gewekt, want we wilden onze jarige verrassen op haar kamer. In samenspraak met haar kamergenoot hebben we haar zingend wakker gemaakt. Wat een verrassing. Een cadeautje en heel wat kaartjes maakten de verrassing compleet.
We voelden dat er gezonde kriebeltjes waren voor het skiën. De kriebeltjes zorgden ervoor dat het voor sommigen moeilijk was om goed en voldoende te ontbijten. Er was nochtans alweer een heel uitgebreid buffet met héél veel keuze.
Het aandoen van de skibotten ging héél vlot. Met de ski's tot de skipiste stappen ging als een fluitje van een cent. Daar hadden juf Vicky en juf Tineke een opwarming voorzien. Onze Nederlandstalige skimoni's hadden er zin in. Het duurde niet lang voor er een drukte van jewelste was op de beginnerspiste: leren vallen, opstaan, pizzapunt, stoppen, slalom, ... Een uitdaging werd al snel goesting in een tweede skiles.
Voor ze daar aan konden beginnen, werden we getrakteerd op lekkere spaghetti bolognaise.
Veel tijd voor rust was er niet, want om half 4 zaten we al op de bus richting "Highline 179": een hangbrug die twee bergtoppen verbindt van bijna 500 meter lang. Na een steile klim bereikten we de start van de brug. Wat zijn daar grenzen verlegd. Iedereen ging vlot over de brug, sommigen genoten een beetje extra van het adembenemende uitzicht. We maakten van elke kamergroep een foto op de brug.
Echt tijd voor rust was er nog niet, want er stond een swingpaleis met alle andere scholen op de planning. Een avondje vol ambiance, luidkeels zingen en teamspirit.
De dag sloten we af op de gang met een stukje voorlezen uit ons vervolgverhaal. Eindelijk rust... het was sneller stil op de gang dan gisteren. 😉
Slaapwel, tot morgen!
Na een behoorlijk rustige en hele vlotte rit tot in Biberwier, was het meteen alle hens aan dek.
We werden verwend met een ontbijtbuffet om u tegen te zeggen: roereitjes, spek, worstjes, verschillende soorten brood, granola, yoghurt, beleg, fruit, croissants,... te veel om op te noemen. De ogen waren soms groter dan hun buik.
Met een goed gevulde maag en na het uitladen van de koffers, trokken we meteen naar het naburig dorpje Lermoos om ons skimateriaal te passen, even te genieten van de sneeuw, in een echte Oostenrijkse Stube lekkere fishsticks met peterseliepatatjes te eten en dan aan een fotozoektocht te beginnen. We hebben al wat kilometertjes in de benen.
Om onze dag in Lermoos af te sluiten, hadden we nog even tijd om al een souvenirtje te kopen. Dat alleen al zorgde voor hele blije gezichtjes. De eigenaars van de winkel waren super tevreden over onze kinderen: beleefd, geduldig en vriendelijk. En dat zorgde dat de juffen een blij gevoel hadden.
En dan voor iedereen "le moment suprême": de kamerverdeling. Die ging heel vlot en zonder gemopper.
Nadat iedereen geïnstalleerd was, konden ze genieten van een verkwikkende douche. De koffers werden (bijna overal) netjes uitgeladen. En zo was het alweer snel tijd om te eten.
Het buffet in het hotel was alweer héél uitgebreid. Keuze genoeg, voor iedereen wel iets dat zou smaken: kippenboutjes, chicken nuggets, frietjes, rijst, pasta, salad bar, een uitgebreid dessertenbuffet...
Na nog enkele praktische afspraken en overlopen van de dag, was het tijd voor ons verhaaltje voor het slapengaan. Ze waren, zoals je kan verwachten na dit drukke programma, uitgeteld. Het duurde niet zo lang eer iedereen in dromenland was. Dromen van een nieuwe dag in de bergen.
Slaapwel, tot morgen.
Wij strekken even onze benen, nemen een plaspauze en genieten van een mooie zonsopgang.
We hebben daarna nog een uurtje reistijd voor de boeg.
Eindelijk... De uren van vertrek zijn er.
We verzamelen op zondag 1 maart 2026 Randparking 2 naast de Klinker op de Heistlaan. We verwachten je daar om 19.45 uur.
Denk zeker aan je FLUOJAS!