Op naar een nieuw en groter skigebied

 Vanmorgen werden we gewekt door een zacht bergzonnetje. De kids werden al wat moeilijker wakker. Het is immers erg intensief om de hele dag in de buitenlucht te vertoeven en van de ene activiteit in de andere te rollen. 

Het wordt al een gewoonte: de kinderen weten  al goed wat ze moeten doen 's morgens: bed openleggen om te verluchten, het raam opendoen, een kattenwas, skibroek, t-shirt en trui aan en de rest van het skimateriaal klaarleggen op het bed. 
Het ontbijt smaakte net als anders, even goed. De bordjes worden al wat voller. Iedereen voelt dat we extra energie nodig hebben om te skiën. Om kwart voor negen stipt zaten we met onze skibotten op de schoot op de bus richting Lermoos. De skimoni's wachtten ons daar open tegen 9.20 uur was iedereen vertrokken met de roze gondels naar het tussenstation. Van daar trokken de gevorderen nog hoger en bedwongen alle beginners de blauwe piste. Wauw!!! Wat knap om te zien hoe vlot ze de berg afskieden. 

Op het hoogste punt kregen we spaghetti om er in de namiddag weer tegenaan te kunnen. Keuze uit: gewoon pasta, pasta met tomatensaus, pasta bolognaise en dan nog met of zonder verse kaas. Het was de bedoeling om op het terras te zitten, maar boven op de berg voelde de wind ijziger aan dan op de pistes. Dus zaten we met z'n allen gezellig binnen. 

 In de namiddag verkenden de kinderen de andere pistes en liften. We zagen alleen maar lachende gezichtjes met blozende kaken. 
Ondanks dat we met 150 kinderen tegelijk onze wandelbotten terug moesten aandoen en de skibotten en ski's in de skiverhuur moesten opbergen, verliep dat heel vlot. 

Terug in het hotel konden we eindelijk zakglijden en poepsleeën, met sneeuwballen gooien of gewoon genieten van het laatste zonnetje. Ook de fotograaf werd bekogeld... 

Na een uurtje gingen we naar de kamer om te douchen en onze koffer deels al te maken. Wat grappig: wat heel netjes meekwam in de koffer, paste nu wat minder goed... 😅 

De mooie kleren moesten ze nog niet wegsteken, want die hadden ze nodig om uit de bol te gaan op de populaire muziek van dit moment. Springen, roepen, dansen en luidkeels meezingen om deze hele drukke week af te sluiten. 
Omwille van die drukte van deze hebben de meesten geen tijd gehad om een briefje te schrijven. Ze willen zich via deze weg al excuseren dat je geen briefje of kaartje zal krijgen, maar je het zal moeten doen met hun live verhalen. 
Gelukkig konden jullie onze avonturen al volgen op de blog. 

Praktische informatie over onze terugreis vind je morgen op deze blog terug. 

Slaapwel, tot morgen.